İsmail Özyurt | İstanbul Ada Baro Bahçe’de Bir Masal Gibi Düğün – Selin ve Ali’nin Neşeyle Taşan Hikâyesi

İstanbul Ada Baro Bahçe’de Bir Masal Gibi Düğün – Selin ve Ali’nin Neşeyle Taşan Hikâyesi

İstanbul’un kıyısında, Kanlıca’nın ince rüzgârlarının hafifçe dalları okşadığı bir sabah başladı Selin ile Ali’nin hikâyesi. Ada Kanlıca Baro Bahçe, daha gün ışığı kendini yeni yeni gösterirken bile, sanki çoktan onların neşesine hazırlanmıştı. Gölgesini toprağa saklayan çınarların altında, içten bir gülümseme yayıldı önce… Ardından gün boyu insanların yüzlerinde biriken mutluluk, düğünün her anına bir bahar serinliği gibi yerleşti.

Düğün, sadece bir kutlama değildi; bir konser coşkusu, bir şarkının yükselen nakaratı, dostların kalpten kahkahasıydı. Sabahtan akşama kadar süren bu güzel günde herkes sanki bir melodinin içinde salınıyor, her adımda yeni bir hatıra doğuruyordu. Müzikler yükseldikçe, insanlar birbirine daha çok sarıldı; rüzgârın taşıdığı kahkahalar saatler boyu bahçenin üzerine konup tekrar havalandı.

Ben ise her anlarının içinde, onlara mümkün olduğunca görünmez ama yürekten bir arkadaş gibi eşlik ettim. Çünkü fotoğraf çekimlerinde sevdiğim şey yalnızca görüntüyü yakalamak değil; çiftlerin içindeki ışığı ortaya çıkarmak… Samimiyetimi, sıcaklığımı, pozitif enerjimi onların huzuruna katınca, her karede biraz daha mutlu oldular. Her fotoğraf, Selin ile Ali’nin gerçek gülüşlerinin izini taşıdı. Belki de bu yüzden, çekimden sonra yanımdan ayrılırken yüzlerinde tarifsiz bir memnuniyet gördüm; içimi ısıtan da hep bu oldu.

Kanlıca’nın mavisine karışan bu düğün, hem aşkın hem dostluğun, hem de kahkahanın fotoğrafıydı. Böyle günleri anlatmak kolay değil; çünkü bazı anılar kelimelerden daha geniş, fotoğraflardan daha derin bir yer kaplıyor insanda. Ama Selin ile Ali’nin günü… İşte o, gerçekten tam anlamıyla bir mutluluk şöleniydi.